| Dane | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Hans Ernst von Kottwitz |
| Urodzenie | 2 września 1757, Krzepielów |
| Zgon | 13 maja 1843, Berlin |
| Rola | ewangelicki filantrop, przedstawiciel ruchu nowego narodzenia |
| Edukacja i życie | |
| Gimnazjum | Wrocław |
| Studia | prawo, Frankfurt nad Odrą (krótko, od 1777) |
| Działalność | |
| Instytucje | Dobrowolna Agencja Zatrudnienia; przędzalnie w Krzeszowie, Kłodzku i Spiller |
| Publikacje | Über Armenwesen (1809); Ueber öffentliche Strafanstalten (1810) |
| Rodzina | |
| Ojciec | Adam Melchior Freiherr von Kottwitz |
| Żona | Charlotte Helene Gräfin von Zedlitz |
Hans Ernst von Kottwitz był działaczem społecznym znanym z organizowania pracy i pomocy dla ubogich. W Berlinie założył instytucję oferującą zakwaterowanie, pracę i opiekę, a na Śląsku tworzył przędzalnie zatrudniające prządek i tkaczy.
Życiorys i wczesne lata
Urodził się 2 września 1757 roku w Krzepielowie. Był synem Adama Melchiora Freiherr von Kottwitz i Johanny Luisy z domu Freiin von Kock. Ukończył gimnazjum we Wrocławiu i jako trzynastolatek został paziem na dworze Fryderyka II w Poczdamie.
Po śmierci ojca i rodzeństwa w 1775 roku przeżył przemianę, odbył długą podróż po Niemczech i studiował warunki życiowe robotników. Krótko studiował prawo na uniwersytecie we Frankfurcie nad Odrą od 1777 roku. W Hamburgu poznał Matthiasa Claudiusa, a około 1788 roku spotkał biskupa braci morawskich Augusta Gottlieba Spangenberga, który skierował go ku działalności dobroczynnej.
Jak prowadził działalność społeczną?
W 1806 roku Kottwitz osiedlił się w Berlinie. W obliczu bezrobocia i głodu po bitwie pod Jeną założył 1 października 1808 roku w opuszczonych koszarach instytucję znaną jako Dobrowolna Agencja Zatrudnienia. Agencja oferowała zubożałym rodzinom zakwaterowanie, pracę, wyżywienie oraz opiekę medyczną i duchową, a także nauczanie do momentu, gdy rodziny mogły się usamodzielnić.
Na zlecenie króla Fryderyka Wilhelma III Kottwitz otworzył w 1812 roku przędzalnie w Krzeszowie, Kłodzku i Spiller. W 1819 roku zakłady te zatrudniały ponad 3700 prządek i tkaczy. Wszystkie przedsięwzięcia były dotowane i miały na celu przywrócenie zatrudnienia, a nie osiąganie zysków.
Współpraca, publikacje i upamiętnienie
Kottwitz utrzymywał kontakty z licznymi przedstawicielami życia religijnego i społecznego, między innymi z rodzeństwem von Gerlach, Johannem Hinrichem Wichernem i teologami takimi jak August Neander czy Richard Rothe. Współpracował także przy inicjatywach biblijnych i misyjnych, uczestnicząc między innymi w powstaniu Pruskiego Głównego Towarzystwa Biblijnego w 1814 roku oraz w towarzystwie do szerzenia chrześcijaństwa między Żydami.
Opublikował prace dotyczące opieki nad ubogimi i reform penitencjarnych: "Über Armenwesen" (1809) oraz "Ueber öffentliche Strafanstalten" (1810). Zmarł 13 maja 1843 roku w Berlinie wskutek powikłań po grypie. Kościół Ewangelicki w Niemczech wspomina go 13 maja w Evangelischer Namenskalender.
