| Dane | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Josef Kleinwächter |
| Imię zakonne | Atanazy (Athanasius) |
| Urodzenie | 27 stycznia 1826, Czadrowo |
| Śmierć | 9 kwietnia 1892, Góra św. Anny |
| Zawód | duchowny katolicki, franciszkanin, gwardian |
| Edukacja | teologia, Uniwersytet Wrocławski |
| Święcenia | 22 czerwca 1850 |
| Funkcje | |
| Pełnione | wicerektor alumnatu we Wrocławiu; gwardian klasztoru na Górze św. Anny |
| Znany z | |
| Rolę | kaznodziej, nazywany apostołem ludu górnośląskiego; budowniczy kaplicy III Upadku |
Josef Kleinwächter, zakonny Atanazy, studiował teologię we Wrocławiu i został wyświęcony w 1850 roku. Później związał się z franciszkanami na Górze św. Anny, gdzie przez wiele lat kierował życiem klasztornym i prowadził intensywną działalność duszpasterską.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się 27 stycznia 1826 w Czadrowie. Studiował teologię na Uniwersytecie Wrocławskim i 22 czerwca 1850 przyjął święcenia kapłańskie. Po święceniach pełnił posługę kapłańską w Sycowie i w Opolu.
We Wrocławiu był wicerektorem alumnatu i wykładał język polski. Praca w alumnacie łączyła obowiązki wychowawcze z nauczaniem języka.
Wstąpienie do franciszkanów i życie zakonne
W 1860 wstąpił do zakonu franciszkańskiego na Górze św. Anny i przyjął imię zakonne Atanazy. Był pierwszym nowicjuszem w nowo otwartym nowicjacie tego klasztoru.
Od 1864 do 1872 pełnił urząd gwardiana annogórskiego klasztoru. Po likwidacji klasztoru przez władze niemieckie w 1875 roku mieszkał początkowo we Wrocławiu, w 1876 przebywał w Münster, a następnie opuścił Niemcy i przebywał za granicą.
W 1881 powrócił na Śląsk i osiedlił się w rejonie Góry św. Anny, gdzie pracował jako kapłan. Po odwołaniu antykościelnych zarządzeń w 1887 roku ponownie wybrano go na gwardiana klasztoru i zajmował to stanowisko aż do śmierci.
Działalność duszpasterska i dokonania
Kleinwächter prowadził intensywną działalność kaznodziejską i często uczestniczył w misjach ludowych. Z tego powodu bywał nazywany „apostołem ludu górnośląskiego”. Jego działalność obejmowała prace duszpasterskie na terenie regionu oraz organizację kazań i misji.
W ramach prac przy kompleksie annogórskim zajął się odbudową zabudowań klasztornych. Był budowniczym kaplicy III Upadku w tym kompleksie. Zmarł 9 kwietnia 1892 na Górze św. Anny.
