| Dane | |
|---|---|
| Urodzenie | 6 listopada 1877, Wojnowice koło Głubczyc |
| Zgon | 4 lutego 1943, Zabrze |
| Zawód | Polityk; działacz związkowy; poseł do parlamentu Prus |
| Wykształcenie / zawód | Dyplom majstra kowalstwa; praca w przemyśle hutniczym |
| Partia | Socjaldemokratyczna Partia Niemiec (SPD) |
| Rodzina | Żona Maria Balbina Matuschik; sześcioro dzieci; wnuczka Renata Schumann |
Franz Karger rozpoczął karierę w przemyśle hutniczym i później działał w związkach zawodowych oraz w partii SPD. Zyskał rozpoznawalność jako organizator życia związkowego na Górnym Śląsku i jako przedstawiciel niemieckiej delegacji przy sprawach związanych z plebiscytem i podziałem regionu.
Życiorys i działalność związkowa
Pracę zawodową Karger zaczął w hutnictwie w Chorzowie, gdzie uzyskał dyplom majstra kowalstwa. W 1910 roku objął funkcję przewodniczącego zjednoczenia dachowej organizacji związków zawodowych w Chorzowie. Krótko potem został etatowym pracownikiem aparatu partyjnego SPD.
W sierpniu 1915 powrócił do struktur chrześcijańskich związków pracowników przemysłu metalowego w Katowicach. Brał udział w I wojnie światowej. Po powrocie z frontu, w styczniu 1919, został przewodniczącym kartelu związków zawodowych na Górnym Śląsku z siedzibą w Zabrzu. W 1919 roku wybrano go posłem do parlamentu Prus.
Jaką rolę pełnił podczas plebiscytu na Górnym Śląsku?
Karger zaangażował się w prace niemieckiego komisariatu plebiscytowego. 17 sierpnia 1920 roku zwrócił się do francuskiego komendanta miasta, pułkownika Blancharda, z prośbą o zgodę na pokojowy wiec na Rynku w Katowicach; zgoda nie została udzielona. Mimo odmowy Karger zdecydował się na przeprowadzenie manifestacji.
Początkowo wiec przebiegał spokojnie, jednak elementy nacjonalistyczne wmieszały się w tłum. Po zakończeniu manifestacji część uczestników uformowała pochód i zaczęła obrażać francuskich żołnierzy, kierując się pod ich garnizon. Kawaleria francuska zaatakowała pochód, a następnie oddano salwy z karabinów maszynowych; w wyniku działań zginęło co najmniej 10 niemieckich demonstrantów. W nie do końca wyjaśnionych okolicznościach zlinczowany został polski działacz Andrzej Mielęcki, oskarżony prawdopodobnie bezpodstawnie o strzelanie do demonstrantów. Wydarzenia z 17 sierpnia 1920 roku uznaje się za sygnał początku II powstania śląskiego.
Działalność po plebiscycie i późniejsze lata
Po decyzji o podziale Górnego Śląska w 1921 roku Karger został członkiem niemieckiej delegacji, która z polską stroną opracowała konwencję genewską o Górnym Śląsku. Delegacja niemiecka prowadziła rokowania w Opolu i Genewie pod przewodnictwem Gustava Stresemanna. Karger uczestniczył w podpisaniu konwencji w Genewie 15 maja 1922 roku.
W tym okresie przeniósł się z rodziną do Zabrza i objął stanowisko dyrektora miejskiego urzędu pracy. Jako aktywny przeciwnik NSDAP został usunięty ze stanowiska 2 lutego 1933, dwa dni po przejęciu władzy przez Adolfa Hitlera. Karger zmarł 4 lutego 1943 w Zabrzu.
