Gdzie zaczyna się trasa transfogarska? Przewodnik dla turystów

Gdzie dokładnie zaczyna się trasa Transfogarska?

Początek Drogi Transfogarskiej znajduje się w miejscowości Bascov, na północnych obrzeżach miasta Pitești w historycznym regionie Wołoszczyzny. To tutaj droga krajowa DN7C odchodzi od ruchliwej trasy krajowej DN7 (E81) w kierunku gór i zaczyna wspinać się doliną rzeki Ardżesz w stronę Gór Fogaraskich. Ten odcinek przez pewien czas biegnie jeszcze w umiarkowanie górskim terenie, zanim zacznie się prawdziwie wysokogórska część trasy.

Od strony północnej umownym początkiem trasy jest wieś Cârțișoara w Siedmiogrodzie. W sensie administracyjnym to tam kończy się DN7C, ale większość kierowców traktuje Cârțișoarę jako start słynnego odcinka widokowego. Dlatego w praktyce możesz spotkać dwa „początki” – oficjalny w Bascov i turystyczny, północny w Cârțișoarze.

Formalnie Droga Transfogarska to odcinek drogi krajowej DN7C łączący Bascov koło Pitești z Cârțișoarą i liczący 151 km długości.

Jak dojechać do początku trasy od strony południowej?

Jeśli planujesz klasyczny przejazd „od dołu do góry”, najpierw musisz dotrzeć do Pitești – ważnego węzła drogowego w środkowej Rumunii. Miasto leży przy autostradzie A1 łączącej Bukareszt z Sybinem i jest naturalną bramą na południowy odcinek DN7C. Z centrum Pitești kierujesz się na północ w stronę Bascov, gdzie z głównej drogi DN7 odbija w lewo DN7C oznaczona jako Transfăgărășan. Od razu zaczniesz jechać w górę doliny Ardżesz, w stronę zapory i jeziora Vidraru, które są pierwszymi dużymi atrakcjami na trasie.

Droga od Bascov do zapory Vidraru ma charakter typowo górski, ale nie tak widowiskowy jak górny fragment. To jednak ważny odcinek – to tu zobaczysz monumentalną Zaporę Vidraru o wysokości 160 m, utworzoną na rzece Ardżesz, oraz poczujesz, jak dolina stopniowo zamyka się wysokimi zboczami Karpat Południowych.

Jak dojechać z Polski do Bascov?

Dla kierowców z Polski najwygodniejszy wariant prowadzi przez Słowację i Węgry w stronę Aradu lub Oradei, a następnie w głąb kraju w kierunku Bukaresztu i Pitești. Od granicy węgiersko-rumuńskiej do początku DN7C w Bascov czeka cię kilkaset kilometrów jazdy drogami krajowymi i autostradą A1. Cała podróż z południa Polski do Pitești zwykle mieści się w przedziale 10–14 godzin czystej jazdy, dlatego wielu kierowców decyduje się na nocleg po drodze i dopiero następnego dnia wyjazd na Drogę Transfogarską.

Z Bukaresztu dotarcie do Bascov zajmuje około 2–3 godziny jazdy autostradą A1. To dobry wariant, jeśli przylatujesz samolotem do stolicy i wynajmujesz samochód na miejscu. Z perspektywy planowania czasu przejazdu warto założyć, że już od Bascov tempo spadnie – dalej czeka cię droga z ograniczeniem prędkości do 40 km/h, licznymi zakrętami i punktami widokowymi, przy których aż chce się zatrzymać.

Skąd zacząć przejazd od strony północnej?

Od strony Siedmiogrodu punktem startowym jest wieś Cârțișoara, leżąca przy drodze krajowej DN1 między Sybinem a Fogaraszami. To właśnie tę miejscowość wielu kierowców wpisuje w nawigację jako początek przejazdu, bo zaraz za nią zaczynają się słynne serpentyny północnego zbocza i pierwsze spektakularne panoramy na Góry Fogaraskie. Ten odcinek uważany jest za najbardziej fotogeniczny – tu powstaje większość zdjęć pokazujących asfalt wijący się wśród surowych ścian skalnych.

Do Cârțișoary łatwo dotrzesz zarówno z Sybina, jak i z Braszowa. Droga DN1 prowadzi szeroką doliną, więc sama trasa do wlotu na DN7C jest spokojna i technicznie prosta. W samej wsi nie ma stacji paliw, dlatego warto zatankować wcześniej – najwygodniej w jednym z miasteczek leżących przy DN1. Tuż za Cârțișoarą zaczynie się właściwy, górski fragment – z wąskim asfaltem, serpentynami i widokami na polodowcową dolinę, w której leży Jezioro Bâlea.

Dlaczego wielu turystów wybiera start z Cârțișoary?

Kierowcy i motocykliści często wolą przejazd z północy na południe, czyli właśnie od Cârțișoary do Bascov. Po pierwsze dlatego, że północny odcinek daje najszybszy dostęp do spektakularnej części trasy – już po kilkunastu kilometrach widać słynne serpentyny i ostre zakręty. Po drugie, panorama na zakręty nad doliną, oglądana z pobocza powyżej Jeziora Bâlea, prezentuje się najlepiej właśnie przy takim kierunku jazdy.

Start od północy ma też zaletę praktyczną – z Sybina i innych miast Siedmiogrodu łatwo dotrzeć do Cârțișoary rano, zatankować po drodze samochód i od razu wjechać na DN7C. Wielu doświadczonych podróżników podkreśla, że dzięki temu da się uniknąć większego ruchu i cieszyć się trasą przy lepszym świetle, szczególnie jeśli wyjedzie się wcześnie, przed główną falą turystów.

Jaką część trasy uważa się za „właściwą” Trasę Transfogarską?

W dokumentach drogowych cała Droga Transfogarska ma 151 km długości i biegnie między Bascov a Cârțișoarą. Turyści najczęściej mają jednak na myśli jej najbardziej górski, widokowy fragment. Ten odcinek – według rumuńskich źródeł – liczy około 90,2 km i rozciąga się między Cârțișoarą na północy a rejonem zapory Vidraru na południu. To tutaj droga przecina główny grzbiet Karpat Południowych, wspina się powyżej 2000 m n.p.m., mija tunel pod przełęczą Bâlea i prowadzi przez lasy, kosodrzewinę oraz surowe, skalne zbocza.

Najwyżej położony fragment osiąga 2042 m n.p.m. i przebiega w tunelu w pobliżu Jeziora Bâlea. Liczący 884 m długości tunel jest najdłuższym tego typu obiektem drogowo-górskim w kraju i jednocześnie punktem, w którym kierowca symbolicznie przejeżdża „pod” granią Gór Fogaraskich. To właśnie w tej części spotkasz najwięcej punktów widokowych, dzikich zwierząt oraz turystów wędrujących z parkingów w stronę wysokogórskich szlaków.

Najważniejsze fakty techniczne o Trasie Transfogarskiej

Dla łatwiejszego planowania wyjazdu przydaje się szybkie porównanie podstawowych danych o drodze:

Jak zaplanować przejazd – od której strony zacząć?

Wybór kierunku – od Bascov czy od Cârțișoary – zależy od tego, jaką masz bazę wypadową i czego oczekujesz od przejazdu. Jeśli twoim celem jest spokojne poznanie południowych atrakcji, takich jak zapora Vidraru czy Zamek Poenari (ruiny średniowiecznej twierdzy związanej z Władem Palownikiem), logiczny będzie start od strony Bascov. Taką trasę chętnie wybierają osoby jadące z Bukaresztu lub wybrzeża Morza Czarnego, które chcą połączyć zwiedzanie Wołoszczyzny z wypadem w góry.

Gdy planujesz objazd Siedmiogrodu i nocujesz w Sybinie lub Braszowie, wygodniej zacząć od Cârțișoary. Wtedy w ciągu krótkiego czasu po wyjeździe z doliny znajdziesz się w sercu wysokich Karpat, a górne serpentyny i rejon przełęczy Bâlea masz praktycznie „na wyciągnięcie ręki”. Taka konfiguracja dobrze sprawdza się też wtedy, gdy chcesz zahaczyć o wysokogórskie szlaki, np. w kierunku Negoiu czy Vânătoarea lui Buteanu.

Turystycznie za najbardziej efektowny uchodzi przejazd od Cârțișoary w stronę zapory Vidraru – północny wlot na Trasę Transfogarską bardzo szybko wprowadza cię w świat serpentyn i wysokogórskich panoram.

Co warto wziąć pod uwagę, wybierając kierunek przejazdu?

Przy planowaniu przejazdu ważne są nie tylko widoki, ale też logistyka całej podróży. Jeśli jedziesz samochodem z Polski i traktujesz Trasę Transfogarską jako fragment dłuższego road tripu, zastanów się, gdzie chcesz nocować przed wjazdem na drogę i dokąd zmierzasz później. Start w Bascov ułatwia dalszy przejazd w stronę Bukaresztu lub wybrzeża, natomiast start w Cârțișoarze lepiej wpasuje się w zwiedzanie Siedmiogrodu z jego miastami – Sybinem, Braszowem czy Sighișoarą.

Ważny jest też czas dnia. Ruch na DN7C rośnie zwykle w późnych godzinach porannych, a największe natężenie turystów przypada na okolice południa – zwłaszcza w rejonie Jeziora Bâlea. Wyjazd wcześnie rano z Cârțișoary lub z okolic Pitești pozwala pokonać najbardziej wymagające fragmenty przy mniejszym tłoku i lepszej widoczności. Dzięki temu łatwiej też spokojnie zatrzymać się na zatoczkach i cieszyć się widokami bez ścisku na parkingach.

Na co uważać już od początku trasy?

Bez względu na to, czy wjeżdżasz na DN7C w Bascov czy w Cârțișoarze, od pierwszych kilometrów warto przestawić się na tryb „górskiej jazdy”. Ograniczenie prędkości do 40 km/h nie jest tu wyłącznie formalnością – liczne, ostre zakręty, wąskie pasy i częste postoje innych kierowców przy poboczach sprawiają, że spokojne tempo jest po prostu rozsądne. Trzeba też liczyć się z tym, że już na niższych wysokościach możesz spotkać dzikie zwierzęta, w tym niedźwiedzie, które przyzwyczaiły się do obecności ludzi przy drodze.

Na trasie działają stacje Salvamont, czyli rumuńskiego odpowiednika GOPR, co zwiększa poczucie bezpieczeństwa, ale nie zwalnia z ostrożności. Służby te obsługują nie tylko Drogę Transfogarską, lecz także okoliczne szlaki górskie w Górach Fogaraskich, dlatego reagują głównie na poważniejsze zgłoszenia – drobne problemy techniczne z samochodem wciąż pozostają po twojej stronie. I jeszcze jedno: na całej długości DN7C nie znajdziesz klasycznej stacji benzynowej, więc pełny bak przed wjazdem jest absolutną podstawą.