| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Kazimierz Kierzkowski |
| Pseudonimy | "Kazimierz I", "Prezes", "Koszowy", "Jurkowski" |
| Data urodzenia | 10 sierpnia 1890 |
| Miejsce urodzenia | Międzyrzec Podlaski |
| Data śmierci | marzec 1942 |
| Miejsce śmierci | KL Auschwitz–Birkenau |
| Kariera | |
| Wykształcenie | Siedmioklasowa Szkoła Handlowa, Będzin (ukończona 1910) |
| Służba wojskowa | Legiony Polskie (1914–1917); Wojsko Polskie (od 1918); major piechoty |
| Funkcje | Szef sztabu POW na Górnym Śląsku (1920); szef Wydziału Wywiadowczego Oddziału II SG WP (sierpień 1921); komendant główny Związku Strzeleckiego (1923–1929); założyciel Organizacji Orła Białego (20 września 1939); szef Biura Informacji i Propagandy Komendy Obszaru ZWZ Kraków–Górny Śląsk (1940–1941) |
| Odznaczenia | |
| Order | Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari nr 4943 |
| Inne | Krzyż Walecznych (trzykrotnie) |
Kazimierz Kierzkowski był żołnierzem i działaczem społecznym, który służył od czasów Legionów Polskich aż po konspirację w okresie II wojny światowej. Znany był z pracy wywiadowczej i organizacyjnej oraz z kierowania ruchem paramilitarnym i strukturami informacyjnymi.
Życiorys i służba wojskowa
W 1910 ukończył Siedmioklasową Szkołę Handlową Zgromadzenia Kupców w Będzinie. W latach 1914–1917 służył w Legionach Polskich. W 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego, gdzie kontynuował służbę jako oficer piechoty.
W 1920 pełnił funkcję szefa sztabu Dowództwa Głównego Polskiej Organizacji Wojskowej na Górnym Śląsku. W sierpniu 1921 zajmował stanowisko szefa Wydziału Wywiadowczego Oddziału II Informacyjnego Sztabu Głównego WP. Po przeniesieniu do rezerwy pozostawał przydzielony mobilizacyjnie do 56 pułku piechoty Wielkopolskiej w Krotoszynie. Za działalność w Legionach otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (11 listopada 1921, nr 4943).
Działalność społeczna, konspiracyjna i losy w czasie wojny
W latach 1923–1929 był komendantem głównym Związku Strzeleckiego. Od 1934 zasiadał w Radzie Głównej Centralnego Towarzystwa Organizacji i Kółek Rolniczych. 20 września 1939 w Krakowie założył Organizację Orła Białego.
W latach 1940–1941 kierował Biurem Informacji i Propagandy Komendy Obszaru ZWZ Kraków–Górny Śląsk. Niemieckie służby umieściły jego nazwisko na liście proskrypcyjnej Sonderfahndungsbuch Polen. 15 lipca 1941 został aresztowany w ramach Intelligenzaktion Schlesien i skierowany do obozu KL Auschwitz–Birkenau z numerem obozowym 20688. Został zamordowany w marcu 1942 roku. Jego syn Marek także był żołnierzem AK, brał udział w Powstaniu Warszawskim i zginął w lutym 1945 podczas transportu z Auschwitz do Mauthausen–Gusen.
