| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Walther Heinrich Alfred Hermann von Brauchitsch |
| Data urodzenia | 4 października 1881 |
| Miejsce urodzenia | Berlin |
| Data śmierci | 18 października 1948 |
| Miejsce śmierci | Hamburg |
| Rola | Feldmarszałek; Naczelny Dowódca Wojsk Lądowych (1938–1942) |
| Najwyższy stopień | Feldmarszałek (od 19 lipca 1940) |
| Wybrane odznaczenia | Krzyż Żelazny, Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego, Order Białej Róży |
Walther von Brauchitsch był zawodowym oficerem pochodzącym ze śląskiego rodu szlacheckiego. Jako naczelny dowódca lądowych sił niemieckich kierował kampaniami II wojny światowej od 1938 do 1942.
Życiorys i służba wojskowa
Urodził się w Berlinie jako syn pruskiego generała kawalerii Bernharda von Brauchitscha i Charlotte von Gordon. W 1895 roku wstąpił do szkoły kadetów w Poczdamie. Po ukończeniu korpusu kadetów rozpoczął służbę w jednostkach artylerii i pełnił funkcje adiutanta oraz oficerów sztabowych przed I wojną światową.
Podczas I wojny światowej służył jako oficer sztabowy i w 1918 roku otrzymał stopień majora. Pozostał w Reichswehrze po wojnie, awansując stopniowo: podpułkownik w 1925, pułkownik w 1928, generał-major w 1931 i generał-porucznik na początku 1934 roku. W 1937 powierzono mu dowództwo Gruppenkomando IV, a 4 lutego 1938 mianowano go Naczelnym Dowódcą Wojsk Lądowych i awansowano na generała-pułkownika.
Jako naczelny dowódca kierował kampaniami agresywnymi Niemiec w 1939–1941, w tym inwazją na Polskę, działaniami przeciwko Danii, Norwegii, Francji, państwom bałkańskim oraz atakiem na Związek Radziecki. 19 lipca 1940 otrzymał stopień feldmarszałka. Po niepowodzeniach pod Moskwą został przez Adolfa Hitlera obarczony winą i zdymisjonowany 19 grudnia 1941. W latach 1942–1945 mieszkał głównie w zameczku myśliwskim Tři Trubky na poligonie Brdy koło Przybramia. 12 stycznia 1945 ewakuował się przez Czechosłowację do Niemiec wraz z oddziałami Reichsarbeitsdienst. Po wojnie aresztowano go w domu w Szlezwiku-Holsztynie.
Postępowanie sądowe i śmierć
Po zakończeniu działań wojennych planowano postawić go przed Trybunałem Norymberskim jako oskarżonego o zbrodnie wojenne. Nie doczekał procesu; zmarł na niewydolność krążenia w brytyjskim szpitalu wojskowym 18 października 1948 w Hamburgu.
Życie prywatne
29 grudnia 1910 poślubił Elisabeth von Karstedt; mieli razem troje dzieci. Rozwiódł się 8 kwietnia 1938. Kilka miesięcy później, 23 września 1938, ożenił się z Charlotte Rüffer. Pomoc i wsparcie finansowe Adolfa Hitlera przy sprawach osobistych przyczyniły się do zależności Brauchitscha wobec kanclerza, co wpłynęło na jego zachowanie jako naczelnika sił lądowych.
Jego siostra Hedwig von Brauchitsch była przełożoną klasztoru ewangelickich diakonis w Ząbkowicach Śląskich. Bratankiem Walthera był kierowca wyścigowy Manfred von Brauchitsch (1905–2003).
Ordery i odznaczenia
Do licznych odznaczeń, jakie otrzymał w ciągu służby, należały między innymi:
- Order Rodu Hohenzollernów – Krzyż Rycerski z Mieczami
- Krzyż Żelazny II i I klasy (I wojna światowa)
- Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego (30 września 1939)
- Order Białej Róży – Krzyż Wielki (Finlandia, 10 marca 1939)
- Order Wschodzącego Słońca I klasy (Japonia, 26 września 1942)
