| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 10 października 1813, Tarnowskie Góry |
| Zgon | 24 maja 1882 |
| Zawód | Ksiądz katolicki, działacz społeczny |
| Wykształcenie i święcenia | |
| Studia | Wydział teologiczny Uniwersytetu we Wrocławiu |
| Święcenia | 1838 |
| Posługi duszpasterskie | |
| Bogucice | Proboszcz-administrator 1842, proboszcz od 1843 |
| Mysłowice | Mianowany dziekanem mysłowickim 1868 |
| Działalność społeczna | |
| Sierociniec | Założony 1858, pw. Matki Boskiej Bolesnej |
| Szpital | Zakład leczniczy dla 30 pacjentów otwarty 7 września 1874 |
| Pomoc kryzysowa | Organizacja pomocy podczas głodu i epidemii tyfusu 1847–1848 |
| Odznaczenia i upamiętnienie | |
| Order | Pruski Order Czerwonego Orła IV klasy |
| Ulice | Ulica Leopolda; ulica ks. Leopolda Markiefki (Katowice–Bogucice) |
| Rodzina | |
| Brat | Ludwik Markiefka, proboszcz parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Mysłowicach |
Leopold Markiefka był duchownym i organizatorem pomocy społecznej na Górnym Śląsku. Jako proboszcz Bogucic angażował się w opiekę nad ubogimi, tworzył instytucje opiekuńcze i koordynował wsparcie w czasie klęsk zdrowotnych oraz niedostatku.
Życiorys i wykształcenie
Ukończył studia na wydziale teologicznym Uniwersytetu we Wrocławiu. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1838 roku. W 1842 podjął posługę w Bogucicach, najpierw jako proboszcz-administrator, a od 1843 pełnił funkcję proboszcza. W 1868 został mianowany dziekanem mysłowickim.
Działalność charytatywna i praca w kryzysie
W latach 1847–1848, podczas klęski głodu i epidemii tyfusu, zorganizował pomoc materialną dla poszkodowanych na Górnym Śląsku. W 1858 założył w Bogucicach sierociniec pw. Matki Boskiej Bolesnej; do opieki nad dziećmi sprowadził siostry Boromeuszki, a po ich usunięciu w czasie kulturkampfu opiekę przejęły siostry Jadwiżanki.
W 1863 jako dziekan odbudował przytułek dla ubogich pw. św. Ludwika w Mysłowicach. Dzięki jego staraniom 7 września 1874 w Bogucicach otwarto zakład leczniczy dla 30 pacjentów, prowadzony przez Bonifratrów, który miał służyć górnikom i hutnikom niezamożnym oraz przyjmował chorych bez względu na wyznanie. W testamencie zapisał, że jego oszczędności mają przypaść ubogim mieszkańcom Bogucic, Załęża i Dąbrówki Małej.
Odznaczenia i upamiętnienie
Został odznaczony pruskim Orderem Czerwonego Orła IV klasy. W Katowicach–Bogucicach uhonorowano go, nadając dwie ulice: ulicę Leopolda oraz ulicę ks. Leopolda Markiefki.
Rodzina
Leopold Markiefka miał starszego brata Ludwika, który również był duchownym i pełnił funkcję proboszcza parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Mysłowicach.