| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Tadeusz Janusz Jedynak |
| Data urodzenia | 16 kwietnia 1949 |
| Miejsce urodzenia | Niesadna |
| Data śmierci | 31 maja 2017 |
| Miejsce śmierci | Sosnowiec |
| Zawód / rola | Polityk, działacz związkowy, opozycjonista |
| Edukacja | |
| Wykształcenie | Technikum Budowlane w Płocku (1970) |
| Działalność związkowa i represje | |
| Solidarność | Wiceprzewodniczący Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego; lider śląskiej "Solidarności" |
| Internowania i aresztowania | Internowany 13 XII 1981–23 XII 1982; aresztowany czerwcu 1985, zwolniony wrzesień 1986 |
| Kariera polityczna | |
| Mandaty | Poseł na Sejm I i II kadencji |
| Przynależność wyborcza | Lista NSZZ "Solidarność" (I kadencja), Unia Pracy (II kadencja) |
| Odznaczenia | |
| Ordery | Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1988), Krzyż Komandorski OOP (2006), Krzyż Wolności i Solidarności (2015) |
Tadeusz Janusz Jedynak był jednym z liderów śląskiego ruchu związkowego w 1980 roku oraz posłem pierwszych dwóch kadencji po przemianach ustrojowych.
Życiorys i działalność związkowa
Urodził się 16 kwietnia 1949 roku w Niesadnej, syn Tadeusza i Stefanii. W 1970 ukończył Technikum Budowlane w Płocku. W latach 1972–1981 pracował w Kopalni Węgla Kamiennego "Manifest Lipcowy" w Jastrzębiu-Zdroju, gdzie zaangażował się w organizowanie strajków i prac międzyzakładowych struktur opozycji związkowej.
W 1980 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego i stał się jednym z liderów regionalnej "Solidarności". Po wprowadzeniu stanu wojennego został internowany od 13 grudnia 1981 do 23 grudnia 1982. Po zwolnieniu kontynuował działalność w podziemiu, kierował regionem śląsko-dąbrowskim i zasiadał w Tymczasowej Komisji Koordynacyjnej. W czerwcu 1985 został ponownie aresztowany; objęła go amnestia we wrześniu 1986.
Kariera polityczna i późniejsze lata
Po transformacji ustrojowej sprawował mandat posła I kadencji z listy NSZZ "Solidarność" oraz II kadencji z listy Unii Pracy. W Sejmie zasiadał m.in. w Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych. Po 1998 pracował w różnych spółkach, a od 2003 prowadził wraz z żoną działalność gospodarczą.
W wyborach parlamentarnych podejmował też nieudane próby powrotu do parlamentu: w 2001 kandydował do Senatu z ramienia KWW Od Raciborza do Mikołowa, w 2007 startował do Sejmu z listy Platformy Obywatelskiej w okręgu rybnickim, a w 2011 ubiegał się o mandat senatora z ramienia PSL, zajmując 7. miejsce spośród ośmiu kandydatów.
Odznaczenia i upamiętnienie
Za działalność opozycyjną i społeczną otrzymał kilka odznaczeń: w 1988 nadano mu Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski przyznany przez prezydenta RP na uchodźstwie, w 2006 otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, a w 2015 Krzyż Wolności i Solidarności. Zmarł 31 maja 2017 w Sosnowcu i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Żorach.
Publikacje o osobie
Jest bohaterem książki Jarosława Józefa Szczepańskiego pt. O strajku, "Manifeście Lipcowym", Jastrzębiu i tym, co się tam działo do stanu wojennego opowiada Tadeusz Jedynak (Fundacja Instytut Kultury Popularnej, Poznań 2021, ISBN 978-83-960454-4-7).
