| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 5 września 1834, Pławniowice (Górny Śląsk) |
| Zgon | 23 grudnia 1910, Pławniowice |
| Zawód / rola | właściciel ziemski, przemysłowiec, polityk |
| Najważniejsza funkcja | Prezydent Parlamentu Rzeszy (1898–1906) |
| Rodzina | żona Hedwig von Saurma Jeltsch; 6 synów i 3 córki |
| Majatek | kopalnie, huty, cegielnia, fabryka klinkieru; pałac w Pławniowicach |
| Tytuły | tajny szambelan papieski (1873), rycerz Zakonu Maltańskiego |
Franz von Ballestrem wywodził się z rodziny właścicieli ziemskich i przemysłowców. Zajął się zarządzaniem rodowym majątkiem na Górnym Śląsku, prowadził działalność gospodarczą i działał w polityce partii Centrum, osiągając stanowisko przewodniczącego Parlamentu Rzeszy.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się 5 września 1834 jako syn Carla Wolfganga von Ballestrem i Bethy von Leithold. W latach 1851–1852 studiował filozofię u jezuitów w Namur w Belgii. Potem, w latach 1853–1855, uczył się górnictwa w Liège.
Po studiach odbył służbę wojskową w 19. Pułku Piechoty, a następnie w 1. Śląskim Pułku Kirasjerów Gwardii. Wziął udział w wojnie prusko-austriackiej i w wojnie prusko-francuskiej. Karierę wojskową przerwał upadek z konia i wystąpił z armii w stopniu rotmistrza w 1871. W 1895 roku awansowano go do stopnia majora rezerwy.
Działalność polityczna
Franz von Ballestrem pochodził z praktykującej rodziny katolickiej i współtworzył struktury partii Centrum na Górnym Śląsku. W 1872 roku uzyskał mandat do Parlamentu Rzeszy. W polityce sprzeciwiał się polityce Kulturkampfu i jednocześnie popierał germanizację na Śląsku.
W 1890 roku został wybrany przewodniczącym partii. Po utracie poparcia na Górnym Śląsku, zwłaszcza wśród wyborców polskojęzycznych, zrezygnował z działalności politycznej w 1893 roku. Powrócił do polityki w 1898 roku, uzyskał mandat z okręgu Lubliniec–Toszek–Gliwice i 7 grudnia 1898 został wybrany prezydentem Parlamentu Rzeszy. Funkcję tę pełnił do 13 grudnia 1906.
Majątek i działalność gospodarcza
Po śmierci ojca, 20 listopada 1879, Franz von Ballestrem przejął rodzinny majątek. Do posiadłości należały kopalnie węgla, huty, cegielnia i fabryka klinkieru. Rodzina wydobywała dolomit w Norwegii, Czechach i na Węgrzech, w tym na terenach dzisiejszej Słowacji.
W latach 1882–1885 wzniesiono nową siedzibę rodową — pałac w Pławniowicach z prywatną kaplicą katolicką. Do dóbr dołączono Szklary Górne i Kochcice. Inwestycje skoncentrowano również na Rudzie, gdzie wprowadzono oświetlenie elektryczne ulic w 1889 roku.
Działalność społeczna i inwestycje lokalne
Rodzina Ballestremów organizowała dla pracowników osiedla mieszkaniowe, kolonie robotnicze i punkty opieki sanitarnej. Powstały noclegownia, szkoły, biblioteki, szpital oraz apteka. Hrabia Franz ufundował w Rudzie gimnazjum, które oddano do użytku 30 kwietnia 1895.
W latach 1902–1904 w Rudzie wzniesiono kościół pw. św. Józefa z kryptą przeznaczoną na rodową nekropolię Ballestremów. Franz von Ballestrem otrzymał tytuł tajnego szambelana papieskiego w 1873 roku i był rycerzem Zakonu Maltańskiego.
Śmierć i pochówek
Franz von Ballestrem zmarł 23 grudnia 1910 w Pławniowicach. Został pochowany w krypcie kościoła pw. św. Józefa w Rudzie.
Podsumowanie
- Data urodzenia i śmierci: 5.09.1834 — 23.12.1910.
- Funkcja parlamentarna: prezydent Parlamentu Rzeszy w latach 1898–1906.
- Dziedzictwo gospodarcze: kopalnie, huty, cegielnia, wydobycie dolomitu w kilku krajach.
- Inwestycje lokalne: pałac w Pławniowicach, oświetlenie ulic w Rudzie, gimnazjum (1895) i kościół św. Józefa (1902–1904).
- Tytuły i wyróżnienia: tajny szambelan papieski (1873) oraz rycerz Zakonu Maltańskiego.
