| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Józef Baron |
| Data urodzenia | 31 stycznia 1895 |
| Miejsce urodzenia | Rudziczka |
| Data śmierci | 19 października 1976 |
| Miejsce śmierci | szpital w Krakowie |
| Zgromadzenie | Zgromadzenie Księży Misjonarzy św. Wincentego a Paulo (CM) |
| Święcenia | 27 czerwca 1920 |
| Wykształcenie | doktorat z prawa kanonicznego (Uniwersytet Gregoriański, 1923) |
| Funkcje i stanowiska | |
| Najważniejsze | Rektor WŚSD w Krakowie (1945–1955) |
| Inne | dyrektor seminarium, wykładowca prawa kanonicznego, oficjał, wizytator zgromadzenia |
Józef Baron urodził się w Rudziczce i pochodził z parafii św. Stanisława biskupa i męczennika w Suszcu. Po wstąpieniu do Małego Seminarium Duchownego Księży Misjonarzy na Kleparzu kontynuował formację w Zgromadzeniu, przyjmując śluby wieczyste 1 listopada 1915 roku.
Życiorys i wykształcenie
W 1909 roku rozpoczął naukę w seminarium na Kleparzu, a do Zgromadzenia wstąpił formalnie w 1913 roku. W czasie formacji studiował w Instytucie Teologicznym Księży Misjonarzy oraz na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. W latach 1917–1918 służył w armii niemieckiej. Święcenia kapłańskie przyjął 27 czerwca 1920 roku. Doktorat z prawa kanonicznego uzyskał w 1923 roku.
Po powrocie z Rzymu podjął wykłady z prawa kanonicznego i pracował w Sądzie Biskupim jako obrońca węzła małżeńskiego. Przez kolejne dekady łączył działalność nauczania z pracą w instytucjach sądowych Kościoła.
Praca w seminariach i urzędach kościelnych
W latach 1925–1930 kierował seminarium internum na Kleparzu. W latach 1930–1934 był redaktorem nowego wydania podręcznika prawa kanonicznego. W Warszawie pełnił funkcje ojca duchownego, a potem dyrektora Konwiktu Teologicznego dla Księży (1934–1945). W tym czasie działał także jako obrońca węzła małżeńskiego i wiceoficjał Sądu Biskupiego w Warszawie (1934–1942).
W latach II wojny światowej wykładał prawo kanoniczne dla wysiedleńców i uciekinierów (1941–1944). Po 1945 roku pracował jako oficjał Sądu Biskupiego w Sandomierzu, a następnie objął funkcję rektora Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie (1945–1955). Równolegle wykładał w Seminarium Ojców Paulinów na Skałce (1945–1947) i od 1947 do 1955 był sędzią w Delegowanym Apostolskim Trybunale Trzeciej Instancji w Krakowie.
Stanowiska w zgromadzeniu i działalność późniejsza
W drugiej połowie lat 50. pełnił funkcje zastępcy wizytatora Zgromadzenia Księży Misjonarzy (1955–1957), a następnie wizytatora (1957–1961). Do 1972 roku nadal wykładał prawo kanoniczne w seminariach krakowskich.
Był spowiednikiem sióstr oraz jednym z autorów konstytucji Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Duszy Chrystusowej. Przygotował te konstytucje do zatwierdzenia przez kardynała Adama Sapiehę.
Podsumowanie
- Urodził się 31 stycznia 1895 roku i zmarł 19 października 1976 roku w szpitalu w Krakowie.
- Pełnił funkcję rektora Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie w latach 1945–1955.
- W 1923 roku uzyskał doktorat z prawa kanonicznego na Uniwersytecie Gregoriańskim.
- Wykładał prawo kanoniczne w seminariach krakowskich do 1972 roku i pracował w sądach kościelnych.
